Uygurlar, Türk tarihinin en önemli topluluklarından biridir. Kökenleri Orta Asya'daki eski Türk boylarına uzanan Uygurlar, özellikle Göktürk Kağanlığı'nın zayıflamasıyla güç kazandı.
744 yılında Basmil ve Karluklarla birlikte Göktürk hâkimiyetine son veren Uygurlar, Kutluk Bilge Kül Kağan önderliğinde Uygur Kağanlığı'nı kurdu. Başkentleri Ordu Balık, dönemin önemli siyasi ve kültürel merkezlerinden biri hâline geldi.
Uygurların en dikkat çekici özelliği, bozkır yaşamından yerleşik hayata geçişte önemli rol oynamalarıydı. Tarım, ticaret, mimari, matbaa, yazı ve sanat alanlarında büyük gelişmeler gösterdiler. Maniheizm ve Budizm gibi dinlerin etkisiyle zengin bir kültürel miras oluşturdular. Uygur alfabesiyle eserler yazdılar ve Türk edebiyatının gelişmesine katkı sağladılar.
Uygur toplulukları tarih boyunca farklı kollara ayrıldı. Bögü Kağan döneminde güçlenen Uygurların ardından Turfan ve Koço bölgesinde yeni siyasi merkezler ortaya çıktı. Koço Uygurları, İpek Yolu üzerinde önemli bir kültür ve ticaret merkezi oluşturdu. Sarı Uygurlar ise batıya göç eden toplulukların devamı olarak günümüze kadar varlıklarını sürdürdü.
Uygurların tarihî çevresinde Basmil, Karluk, Yağma, Çiğil ve Töles gibi Türk toplulukları da bulunuyordu. Ancak bunların tamamı doğrudan Uygur boyları değildi.
840 yılında Kırgızların saldırısıyla Uygur Kağanlığı yıkıldı. Buna rağmen Uygur kültürü yok olmadı; Orta Asya'nın sanatını, yazısını ve medeniyetini etkilemeye devam etti.
