FATİH SULTAN MEHMED DÖNEMİNDE OSMANLI DEVLETİ'NİN SINIRLARI NEREYE KADAR ULAŞMIŞTI?
1451 yılında tahta çıkan Fatih Sultan Mehmet, 1481'deki vefatına kadar Osmanlı Devleti'nin sınırlarını üç kıtaya yayılan büyük bir siyasi güce dönüştürdü. İstanbul'un 1453'te fethedilmesiyle başlayan yeni dönem, Balkanlar'da ve Anadolu'da peş peşe gelen askerî başarılarla devam etti.
Balkanlar'da Sırbistan'ın büyük bölümü, Mora, Bosna ve Arnavutluk Osmanlı hâkimiyetine girdi. Eflak ve Boğdan üzerinde Osmanlı nüfuzu kuruldu. Ancak bu bölgelerin tamamı doğrudan merkezden yönetilmiyordu; bazıları vergi veren veya Osmanlı'ya bağlılık bildiren vasal yönetimlerdi.
Anadolu'da ise Amasra, Sinop ve Trabzon ele geçirildi. Karamanoğulları üzerine düzenlenen seferlerle Konya ve Karaman çevresinde Osmanlı hâkimiyeti güçlendirildi. 1473'te Otlukbeli Savaşı'nda Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan'ın yenilgiye uğratılması, doğudaki Osmanlı gücünü pekiştirdi.
1475'te Kırım Hanlığı Osmanlı nüfuzu altına girdi. Böylece Karadeniz'deki Osmanlı etkisi önemli ölçüde arttı. 1480'de Gedik Ahmed Paşa'nın İtalya'daki Otranto'yu ele geçirmesi ise Fatih'in hedeflerinin yalnızca Anadolu ve Balkanlarla sınırlı olmadığını gösteriyordu.
Fatih Sultan Mehmet'in ölümünde Osmanlı Devleti, kendisinden önceki dönemlere kıyasla çok daha geniş ve güçlü bir coğrafyaya sahipti.
Bu genişleme, sonraki padişahların fetihleri için de önemli bir temel oluşturdu.
