Nevruz, eski Türk kültüründe baharın gelişi, doğanın yeniden canlanması ve yeni yılın başlangıcı olarak kutlanan en eski bayramlardan biridir. Gündüz ile gecenin eşitlendiği bu dönemde insanlar büyük şenlikler düzenler, ateş yakar ve birlik içinde kutlamalar yapardı. Bazı Türk destanlarında Nevruz, Ergenekon'dan çıkış günü olarak kabul edilir.
Bu nedenle demir dövme geleneği, özgürlüğün ve yeniden doğuşun sembolü haline gelmiştir. Kutlamalarda at yarışları düzenlenir, müzikler çalınır, yemekler paylaşılır ve toplumsal dayanışma güçlendirilirdi.
Orta Asya'dan Anadolu'ya kadar uzanan geniş coğrafyada farklı geleneklerle yaşatılan Nevruz, Türk kültürünün ortak hafızasında önemli bir yere sahiptir ve bugün de milyonlarca insan tarafından kutlanmaya devam etmektedir.
