Kamlar, İslamiyet öncesi Türk topluluklarında önemli bir manevi konuma sahip kişilerdi. Günümüzde çoğu zaman "şaman" olarak adlandırılsalar da Türk kültüründeki karşılıkları "kam" olarak bilinir. Kamlar; hastaları iyileştirmeye çalışır, törenleri yönetir, doğum ve cenaze gibi önemli olaylarda topluma rehberlik ederdi.
Davul ve kopuz eşliğinde gerçekleştirilen ritüellerde insanların moralini yükseltir, kötü ruhlardan korunmaları için dualar ederlerdi. Aynı zamanda doğayı dikkatle gözlemledikleri için mevsim değişimleri, hayvan göçleri ve iklim hakkında da önemli bilgi sahibiydiler.
Kamlar devlet yöneticisi değildi; ancak toplum tarafından saygı duyulan manevi önderlerdi. Eski Türk kültüründe kamlık, yalnızca dini bir görev değil; bilgi, tecrübe ve toplum hizmetini bir araya getiren önemli bir gelenekti.
