Mustafa Fevzi Çakmak, 12 Ocak 1876'da Anadolukavağı’nda, topçu albayı Ali Sırrı’nın oğlu olarak doğdu. Kuleli Askerî Lisesi’nin ardından Harbiye’yi bitirdi, 1898'de Mekteb-i Erkân-ı Harbiye’den kurmay yüzbaşı olarak mezun oldu. Sekiz dil bilen, kurmaylık disiplinini genç yaşta edinmiş bir subaydı.
Balkanlar’da Arnavut ve Sırp çetelerle mücadele etti; 1910 ve 1911 Arnavut isyanlarında, Trablusgarp ve Balkan Savaşları’nda kurmay başkanlığı ve harekât şubesi müdürlüğü yaptı. Birinci Dünya Savaşı’nda ise V. Kolordu komutanı olarak Çanakkale’de, ardından Kafkas ve Suriye cephelerinde görev aldı.
Mütareke yıllarında İstanbul’da Erkân-ı Harbiye Reisliği ve Harbiye Nazırlığı yaptı; bu makamdayken Anadolu’ya silah ve cephane sevkini kolaylaştırdığı bilinir. İstanbul’un işgalinden sonra 27 Nisan 1920'de Ankara’ya ulaştı ve İstanbul Hükûmeti hakkında idam kararı verilmesine rağmen Millî Müdafaa Vekili oldu.
Sakarya’da cephede bizzat bulundu, Büyük Taarruz’un planlarını hazırladı. Dumlupınar zaferinin ardından, Mustafa Kemal Paşa’nın tavsiyesiyle müşirliğe yükseltildi.
Cumhuriyet’te 1924'ten 1944'e kadar yirmi yılı aşkın süre Genelkurmay Başkanlığı yaptı; bu, Türkiye’de bu makamda en uzun görev süresidir. Emekliliğinden sonra siyasete döndü, 1946'da milletvekili seçildi, daha sonra Millet Partisi’nin fahri başkanı oldu.
10 Nisan 1950'de öldüğünde cenazesine yüz binlerce kişi katıldı. Ailesinin isteğiyle Ankara yerine Eyüp Mezarlığı’ndaki aile kabristanına defnedildi. Çakmak, Atatürk’ten sonra Türkiye’nin ikinci ve son mareşalidir.
