Osman Gazi, 1299'da uç beyliği konumundan güçlenerek Söğüt ve çevresinde Osmanlı Beyliği’ni kurdu. Halil İnalcık’a göre beylik asıl bağımsızlığını 1302'deki Koyunhisar Muharebesi’nden sonra kazandı.
Osman Bey’in yükselişinde iki etken öne çıkar. Birincisi, Moğol istilalarından kaçan Türkmen topluluklarının beyliğe sığınmasıydı; bu göç onun siyasi ve askerî gücünü artırdı. İkincisi, çöküş sürecindeki Doğu Roma İmparatorluğu’nun içine düştüğü karışıklıktı. Bu iki etkiyle beylik, Bitinya yani Kuzeybatı Anadolu’da kısa sürede güçlendi.
Osman Gazi öldüğünde beylik Eskişehir ile Bursa arasındaki topraklarda hüküm sürüyordu. Doğu Roma’ya ait İznik ve Bursa’yı da abluka altında tutuyordu. Küçük bir sınır beyliği olarak başlayan oluşum, böylece bir imparatorluğun çekirdeğine dönüşmeye başlamıştı.
