Baybars, Kırım’ın kuzeyindeki Deşt-i Kıpçak’ta doğmuş bir Kıpçak Türküydü. Genç yaşta Moğollar tarafından esir alındı, Şam’daki köle pazarında satıldı ve sonunda Eyyûbî Sultanı Salih Eyyûb’un memlûku oldu. Askerî eğitimini tamamlayıp hızla emirliğe yükseldi. İlk büyük başarısını 1250'de Mansure’de elde etti. Kapıları açık bırakıp askerlerini şehrin içinde pusuya yatırdı, dar sokaklara dalan Haçlı ağır süvarisini orada kıyıma uğrattı.
Asıl şöhretini 1260'taki Ayn Calut’ta kazandı. Öncü birliğiyle vur-kaç taktiği uygulayıp Moğolları ordunun büyük kısmının gizlendiği bölgeye çekti. Ketboğa Noyan’ın ordusu orada yok edildi. Ancak Kutuz, Halep’i ikta etme sözünü tutmadı. Baybars da aynı yılın ekim ayında onu av sırasında öldürdü. Hükümdarlığın bu cinayetle başlaması ilginçtir, ama yine de devletin gerçek kurucusu sayılır. İlk icraatı Kutuz’un artırdığı vergileri indirmek oldu.
Meşruiyet sorununu da zekice çözdü. Moğolların Bağdat’ta ortadan kaldırdığı halifeliği, Abbâsî soyundan birini Kahire’ye getirip halife ilan ederek yeniden tesis etti. Halife ona saltanat menşurunu verdi, ama devlet işlerine karışamadı.
Haçlılara karşı 1263'ten itibaren amansız bir mücadele yürüttü. 1268'de Antakya’yı aldı, 1271'de de Hısnülekrad dahil birçok kaleyi ele geçirdi. Haçlı varlığı birkaç sahil kentine sıkıştı. Kilikya Ermeni Krallığı’nı da yıprattı.
1277'de Anadolu’ya girdi ve Elbistan’da İlhanlı ile Selçuklu ordusunu ağır bir yenilgiye uğrattı. Kayseri’de tahta oturup adına hutbe okuttu. Ancak Pervâne’nin vaatlerini yerine getirmediğini, ikmal sorunu yaşadığını ve Abaka Han’ın geliyor olduğunu görünce geri döndü. Şam’a vardıktan kısa süre sonra 30 Haziran 1277'de öldü.
