1260 yılında Moğol kuvvetleri, bölgedeki Hristiyan vasallarıyla birleşti. Bunların arasında Kilikya Ermeni Krallığı’nın Kral I. Hethum yönetimindeki ordusu ve Antakya Prensi VI. Bohemond’un Frankları da vardı. Bu birleşik güç Eyyûbî hanedanına ait Müslüman Suriye’yi fethetti. Önce Halep’i kuşatıp aldı, ardından Hristiyan general Ketboğa komutasında 1 Mart 1260'ta Şam’a girdi.
Emevî Camii’nde Hristiyan ayini yapıldığı, birçok camiye hakaret edildiği anlatılır. Pek çok kayıt Hethum, Bohemond ve Ketboğa’nın Şam’a birlikte zaferle girdiğini yazar. David Morgan gibi bazı modern tarihçiler ise bu hikâyeyi uydurma sayar.
Bu işgal, Levant, Mısır ve Arap Yarımadası’nın büyük kısmını yönetmiş güçlü Eyyûbî hanedanını fiilen yok etti. Son Eyyûbî kralı en-Nâsır Yusuf aynı yıl Hülâgû tarafından öldürüldü. Bağdat harap, Şam zayıf düşünce İslam dünyasının ağırlık merkezi Memlûk sultanının başkenti Kahire’ye kaydı.
Hülâgû Kahire’ye ilerlemeyi planlıyordu. Memlûk Sultanı Kutuz’a bir elçi gönderip şehrini teslim etmesini, yoksa Bağdat gibi yıkılacağını bildirdi. Ancak Suriye’de yiyecek ve yem yetersiz kalmıştı. Moğolların yazı serin dağlık bölgelerde geçirme âdeti de vardı.
Üstelik yaklaşık sekiz ay önce Büyük Han Möngke ölmüş, imparatorlukta veraset çatışması çıkmıştı. Hülâgû bu yüzden ana kuvvetiyle Azerbaycan yakınlarındaki İran’a çekildi, sonra bu çatışmada rol almak için Moğolistan’a doğru yola çıktı. Arkasında Ketboğa komutasında on bin veya daha az kişilik bir tümen bıraktı. Bu birliğe Ermeni, Gürcü ve Frenk gönüllüler eşlik ediyordu.
Bölgede az Moğol kaldığını öğrenen Kutuz, 20.000 kişilik iyi eğitimli ordusunu Kahire’de topladı ve Filistin’e girdi. Moğollardan intikam almak isteyen Suriye’deki Memlûk lideri Baybars’la da ittifak kurdu.
Moğollar Akka merkezli Kudüs Haçlı Krallığı’nın kalıntılarıyla ittifak kurmaya, en azından teslimiyetlerini sağlamaya çalıştı. Papa IV. Alexander böyle bir ittifakı yasaklamıştı. Frankların Moğollarla arası, Saydalı Julian’ın Ketboğa’nın torunlarından birinin ölümüne yol açan bir olay çıkarmasıyla daha da gerildi. Öfkelenen Ketboğa, Sidon’u yağmaladı.
Memlûkler de Akka Baronları’ndan Moğollara karşı yardım istedi. Baronlar Memlûkleri geleneksel düşman bilse de Moğolları daha acil tehdit sayıyordu. Yine de taraf tutmayıp ihtiyatlı bir tarafsızlık seçtiler. Bununla birlikte alışılmadık bir hamleyle Memlûk ordusunun Haçlı topraklarında engelsiz kuzeye ilerlemesine ve Akka yakınında ikmal için kamp kurmasına izin verdiler.
